هررشته خالى نبود . يكى از اين علما ابو عبيد عبد اللّه البكرى از بزرگترين جغرافيادانهاى اندلس بود و صاحب فرهنگ جغرافيايى مشهور . ابو عبيد چندى در المريه در كنف حمايت المعتصم زيست و دوست برگزيدهء او بود و از فيض حمايت و صلات او برخوردار مىشد . بنى صمادح خود از ستارگان آسمان ادب بودند . ابو يحيى المعتصم و پسرانش معز الدوله و رفيع الدوله و رشيد الدوله در زمرهء شاعران آن عصر بودند و همه را آثار شعرى است كه بسيارى از آن به دست ما رسيده است . ام الكرام دخت او نيز شاعرهء زمان خود بود . « 20 » المعتصم علاوه بر اينها به امور دينى و اقامهء احكام شريعت توجه خاص داشت . او در قصر خود براى مذاكرات دينى هم مجالسى ترتيب مىداد و هرهفته يك روز فقها و خواص در حضور او به مناظره در كتب تفسير و حديث مىپرداختند . « 21 » ابو يحيى المعتصم بن صمادح به شعر و طرايف ادبى شهرت داشت . ابن بسام در الذخيره از برخى قصايد او ابياتى نقل كرده است ، از جمله اين ابيات در غزل : و تحت الغلائل معنى غريب * شفاء الغليل و برء العليل فهل لى من نيله نائل * و لابن السبيل اليه سبيل فما لى الا الهوى متجر * فغير الغوانى متاع قليل فياربة الحسن فى غاية * و عصر الشباب و ظل المقيل

--> ( 20 ) . ابن بسام در الذخيره ، قسمت اول ، مجلد دوم / ص 241 - 244 بسيارى از اشعارشان را نقل كرده است . همچنين رجوع كنيد به المغرب فى حلى المغرب ، ج 2 / ص 196 - 203 . ابن الابار : الحلة السيراء ( نسخهء خطى ) ، برگهاى 82 - 84 . ( 21 ) . ابن الابار : الحلة السيراء ( نسخهء خطى ) ، برگ 80 .